Διατήρηση δικαιωμάτων προσωπικού κατά τη μετατροπή ιδιωτικής εταιρίας σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου.

Βαρτενή Κασαπιάν

Τι γίνεται σε περίπτωση που μία εταιρία μετατρέπεται από ιδιωτική σε δημοσίου δικαίου και διατηρεί την οικονομική της οντότητα; Διατήρηση της ταυτότητας και οικονομικής οντότητας προϋποθέτει ότι η περιουσία της εταιρείας καθώς και στοιχεία ενεργητικού και υποχρεώσεις, θα μεταφερθούν αυτούσια στο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου που θα συσταθεί με την ψήφιση του σχετικού νόμου. Ποια τα δικαιώματα του προσωπικού και ποιες οι υποχρεώσεις της εταιρείας;

Η υπό κρίση περίπτωση διέπεται από την εφαρμογή των προστατευτικών, για τους εργαζόμενους, διατάξεων της Οδηγίας 2001/23/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων ή επιχειρήσεων (στο εξής «η Οδηγία») η οποία ενσωματώθηκε στην εθνική νομοθεσία με την ψήφιση του Περί της Διατήρησης και Διασφάλισης των Δικαιωμάτων των Εργοδοτουμένων κατά τη Μεταβίβαση Επιχειρήσεων, Εγκαταστάσεων ή Τμημάτων Επιχειρήσεων ή Εγκαταστάσεων, Νόμος του 2000 (Ν. 104(I)/2000).

Το πεδίο εφαρμογής του εν λόγω Νόμου περιλαμβάνει τις ακόλουθες περιπτώσεις ως αριθμούνται στο άρθρο 3.

«Πεδίο εφαρμογής του παρόντος Νόμου 3.—(1) Ο παρών Νόμος εφαρμόζεται επί μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων επιχειρήσεων ή εγκαταστάσεων σε άλλο εργοδότη, που προκύπτουν από νομική μεταβίβαση ή συγχώνευση.

(2) Υπό την επιφύλαξη της παραγράφου (1) και των ακόλουθων διατάξεων του παρόντος άρθρου, ως μεταβίβαση κατά την έννοια του παρόντος Νόμου, θεωρείται η μεταβίβαση μιας οικονομικής οντότητας που διατηρεί την ταυτότητά της, η οποία νοείται ως σύνολο οργανωμένων πόρων με σκοπό την άσκηση οικονομικής δραστηριότητας, ανεξάρτητα εάν αυτή η δραστηριότητα είναι κύρια ή δευτερεύουσα.

(3) Ο παρών Νόμος εφαρμόζεται σε δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις που ασκούν οικονομικές δραστηριότητες ανεξάρτητα εάν έχουν κερδοσκοπικό χαρακτήρα ή όχι:

Νοείται ότι η διοικητική αναδιοργάνωση δημόσιων διοικητικών αρχών ή η μεταβίβαση διοικητικών καθηκόντων μεταξύ δημόσιων διοικητικών αρχών δε θεωρούνται ως μεταβίβαση που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος Νόμου.

Επίσης με την απόφαση Mayeur (C-175/99, 26-09-2000) του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) κρίθηκε ότι υπάγεται στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και η ανάληψη εκ μέρους του Δημοσίου της δραστηριότητας που προηγουμένως ασκείτο από ιδιωτικό φορέα. Στην ίδια απόφαση έγινε δεκτό ότι δεν είναι κρίσιμο, για την επίκληση των προστατευτικών ρυθμίσεων της Οδηγίας από ένα εργαζόμενο το γεγονός ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι προσλαμβάνονται με ιδιαίτερη διαδικασία και των οποίων το καθεστώς διέπεται από το δημόσιο δίκαιο.

Νοείται ότι οι προστατευτικές πρόνοιες της Οδηγίας έχουν αυξημένη ισχύ και υπεροχή έναντι του Κυπριακού Συντάγματος και του οποιουδήποτε άλλου εθνικού νόμου. Δηλαδή οι υφιστάμενοι υπάλληλοι της εταιρείας (που υπέχει θέση εκχωρητή) θα μεταφερθούν στο νέο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου που θα συσταθεί (και υπέχει θέση εκδοχέα) με τους ίδιους όρους εργοδότησης, κλίμακα και βαθμίδα και με τα ίδια ωφελήματα που καταγράφονται στα σχέδια υπηρεσίας και τις συμβάσεις εργασίας που έχουν συνάψει κατά την πρόσληψη τους στη εταιρεία. Θα πρέπει συγκεκριμένα να αναγνωριστεί η προϋπηρεσία τους, καθώς και η συνέχιση της εργοδότησης τους, τα παντός είδους ωφελήματα τους και να διατηρήσουν τη δυνατότητα προαγωγής όπως ακριβώς προβλέπονται στα σχέδια υπηρεσίας και στη σύμβαση εργασίας που έχει ο κάθε υπάλληλος υπογράψει. Πέραν των πιο πάνω αξίζει να σημειωθεί ότι οι εργαζόμενοι οι οποίοι δεν έχουν καμία ανάμειξη κι εμπλοκή στην κρατική πρωτοβουλία για μετατροπή της εταιρείας σε νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, δεν νοείται να βρεθούν ξαφνικά σε δυσμενέστερη θέση και να απωλέσουν τα θεμελιώδη εργασιακά τους δικαιώματα ως έχουν κατοχυρωθεί τόσο από τις συμφωνίες που είχαν εν καιρώ υπογράψει όσο και από τη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη νομολογία του ΔΕΕ.