Τα Οικογενειακά Δικαστήρια της Κύπρου διατηρούν δικαιοδοσία στον τομέα του διαζυγίου, διατροφής τέκνου και/ή συζύγου, γονικής μέριμνας, επίλυσης περιουσιακών διαφορών, υιοθεσίες, χρήση οικογενειακής στέγης, πατρότητα, απαγωγή παιδιού. Κάθε διαδικασία διατηρεί την αυτονομία της και διεξάγεται ανεξάρτητα από τις άλλες. Παρά ταύτα σε κάποιες περιπτώσεις το αποτέλεσμα της μιας διαδικασίας δύναται να επηρεάσει την έκβαση μιας άλλης.
Μέλημα του δικηγόρου είναι να κατανοήσει και να ιεραρχήσει τα προβλήματα και τα αιτήματα του πελάτη, να διακρίνει τα ζητήματα που απαιτούν κατεπείγον χειρισμό και να προσφέρει λύσεις όσο το δυνατόν πιο άμεσες και εξισορροπητικές για τα εμπλεκόμενα τέκνα.
Στην πράξη πολλές φορές η διαδικασία της διατροφής και της γονικής μέριμνας προηγούνται της έκδοσης διαζυγίου διότι περιλαμβάνουν ρυθμίσεις που αφορούν τα τέκνα και συνεπώς διατηρούν ένα επείγοντα χαρακτήρα ενώ η έκδοση του διαζυγίου συνήθως λαμβάνει χώρα μετά το πέρας των προηγούμενων διαδικασιών σφραγίζοντας νομικά μια τετελεσμένη κατάσταση.
Ειδικότερα το διάταγμα διατροφής τέκνου εδράζεται στην νομική υποχρέωση των γονέων να διατρέφουν το ανήλικο τέκνο τους από κοινού ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του. Η διατροφή προσδιορίζεται με βάση τις ανάγκες του ανηλίκου, όπως αυτές προκύπτουν από τις συνθήκες της ζωής του και τις οικονομικές δυνατότητες των γονέων. Η διατροφή περιλαμβάνει όλα όσα είναι αναγκαία για τη συντήρηση και ευημερία του τέκνου καθώς και τα έξοδα για την εν γένει εκπαίδευση του.
Τα διατάγματα επιμέλειας, γονικής μέριμνας κι επικοινωνίας σκοπό έχουν να ρυθμίσουν με γνώμονα το συμφέρον του παιδιού, τα δικαιώματα και υποχρεώσεις των γονέων μετά τη διακοπή της συμβίωσης όσον αφορά ζητήματα φύλαξη ,φροντίδας, διαπαιδαγώγησης, γονεϊκών αποφάσεων καθώς και να διασφαλίσουν το δικαίωμα του γονέα που δε διαμένει με το ανήλικο να διατηρεί προσωπική επικοινωνία με το παιδί σε σταθερή βάση.
Η δικηγορική εμπειρία έχει καταδείξει ότι τα διατάγματα γονικής μέριμνας κι επικοινωνίας πέραν του ότι ρυθμίζουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των γονέων, ωφελούν και το τέκνο διότι επαναφέρουν στη ζωή του τέκνου τη ρουτίνα και το σταθερό πρόγραμμα που συνήθως διαταράσσεται κατά τη διακοπή της συμβίωσης των γονέων.
Η επίλυση περιουσιακών διαφορών είναι η δικαιοδοσία που καθορίζει τη συνεισφορά του κάθε συζύγου στην αύξηση της περιουσίας που αποκτήθηκε εντός του γάμου ή με σκοπό το γάμο. Οι περιπτώσεις κατά τις οποίες ένα Οικογενειακό Δικαστήριο αποφαίνεται το μερίδιο που αναλογεί στον κάθε σύζυγο είναι ποικίλες και η κάθε διαμάχη αντιμετωπίζεται υπό το πρίσμα των δικών της περιστατικών. Το στοιχείο της αιτιότητας που αποδίδεται σε κάθε σύζυγο στην έκδοση του διαζυγίου σε περιπτώσεις κατά τις οποίες έχει επιδειχθεί βίαιη, πολύ σκληρή ή ανήθικη συμπεριφορά δύναται να επηρεάσει την έκβαση των περιουσιακών διαφορών.